Beeld: Eline van Nes

Bulgarije? Dan liever terug naar Syrië

Gepubliceerd in Het Parool op 4 juli 2014

In Syrië had Ammar Monajed het redelijk voor elkaar. Hij studeerde Engelse literatuur in de kustplaats Latakia, waar de oorlog de afgelopen jaren amper merkbaar was. Hij werkte bij Massimo Dutti, een Spaanse kledingwinkel, en had een groep goede vrienden waarmee hij naar metal concerten ging. Maar zodra zijn studie klaar was, werd hij opgeroepen voor de militaire dienst in het leger van Assad. De dienstplicht betekende een zekere dood voor de 26-jarige Monajed, die besloot via Turkije naar Europa te vluchten. Eerst bracht hij nog een tijd bij zijn familie in Aleppo door; zijn thuisstad die hij amper herkende vanwege alle vernielingen. Op straat schoten rebellen in de lucht om hun overwinningen te vieren; in de verte klonken de raketinslagen.

Continue reading

Beeld: Eline van Nes

Ik rookte waterpijp met een mensensmokkelaar in Istanbul

Gepubliceerd op de website VICE op 9 juli 2014
Maradona noemen ze hem. En hij lijkt er inderdaad op. Vooral wanneer je kijkt naar de periode waarin Maradona stevig aan de coke was, met zijn glinsterende krullen en onderkin. En ook al hoorden we later zijn echte naam, vanwege het handeltje dat de smokkelaar in Istanbul heeft opgezet is het beter om die naam niet op te schrijven. Dus: Maradona.
Beeld: Eline van Nes

Kosten besparen en bronnen vinden? Ga couchsurfen!

Gepubliceerd op site van De Buitenlandcorrespondent op 6 juli 2014

Suleyman zouden we normaal gesproken niet zo snel ontmoet hebben. Hij was een Turkse politieagent van het type dat niet zomaar een gesprek aanknoopt met buitenlandse journalisten: nationalistisch, afgetraind en zwijgzaam. Maar omdat Suleyman de buurman was van onze gastheer Tamer, ontmoetten we de politieagent al op onze tweede dag in Edirne.

Continue reading

Beeld: Eline van Nes

Onder Kosovaren is satirische protestpartij geliefd

Gepubliceerd in Het Parool op 7 juni 2014

De 26-jarige Visar Arifaj ziet eruit alsof hij net uit bed komt gerold: ongeschoren, warrig haar, slaperige ogen. Maar zodra de leider van de satirische protestpartij Partia e Fortë (De Sterke Partij) met een glas raki aan tafel zit, is hij gelijk scherp en grappig. De parlementaire verkiezingen in Kosovo zijn vervroegd naar 8 juni aanstaande, aangezien de Servische partijen weigerden te stemmen over een eigen leger van Kosovo. Hierop zegt Visar Arifaj met een brede lach: ‘Hier in Kosovo zijn we zo dol op democratie dat we het liefste zo vaak mogelijk stemmen. Daarom zit nooit een regering haar termijn uit.’

Continue reading

Beeld: Eline van Nes

Kosovo is van Servië, de Krim van Rusland

Gepubliceerd in Het Parool op 7 juni 2014

Mitrovica is de open wond van de Kosovo oorlog. De rivier de Ibar snijdt de stad in tweeën: in het noorden wonen de Serviërs, in het zuiden de Albanezen. De bruggen over de rivier zijn gebarricadeerd met puin en worden bewaakt door militairen van KFOR (Kosovo Force), het NATO leger dat sinds de Kosovo oorlog in 1999 in het gebied aanwezig is.
Continue reading

gate mosque (1)

‘Aangezien ze zelf niet vertrekken, moeten we ze allemaal vermoorden.’

‘Dit land heeft geen karakter’, zegt de 54-jarige horlogemaker U Myint Moo.* De draagbalken van zijn huis zijn zwartgeblakerd door vuur en in de ramen zit geen glas. Een jaar geleden vluchtte U Myint Moo met zijn familie naar een kamp aan de rand van de stad, vanwege het anti-islamitische geweld in de centraal-Birmese stad Meiktila. Nu, teruggekeerd uit het vluchtelingenkamp, bouwt U Myint Moo zijn huis en zijn leven voorzichtig weer op. Het eerste beton voor de fundamenten is gestort.

Verder te lezen in TPO-magazine via Blendle

Participatiecontract

Inzending voor columnwedstrijd Metro. Je kan hier stemmen.

Daar sta je, aan de poort van het paradijs Nederland. Achter de gouden deuren hoor je engelen zingen, begeleid door het gerinkel van handenvol euro’s. Jij en je vrouw zijn immigrant, gekleed in je beste zondagse kleren. De deuren schuiven open en verschijnt hij dan: Lodewijk Asscher, de Petrus van deze poort in eigen persoon. In zijn hand houdt hij een vel papier.

Je komt uit de bergen, maar je bent niet achterlijk. Je herkent een contract aan de stippellijn voor de handtekening. Lodewijk, vriendelijk, voorkomend, en gekleed in pak en stropdas, legt je uit: dit is niet meer dan een formaliteit. Wij willen zwart op wit dat u verdraagzaam bent.

Continue reading

Legerpost

Research in Thailand

Ik schakel terug naar de eerste versnelling. Zelfs dan zakt het toerental nog. Na de volgende bocht wordt het minder steil. Links tussen de rotsen door hebben we uitzicht op de laagvlakte, waar beneden de lichtjes van Mae Sai te zien zijn. Het gevoel bekruipt me dat dit niet zo’n goed idee was. Na de volgende bocht zien we de legerpost: de slagboom reflecteert het licht van onze brommer en bij de gecamoufleerde zandzakken zitten twee mannen. We rijden door tot vlakbij de post, en stoppen daar aan de kant van de weg.

“Gitaar,” roept een van de mannen, zodra we afstappen.

Continue reading

Beeld: Jurriaan van Eerten

In het zuiden woedt een vergeten oorlog

Gepubliceerd in Het Parool op 29 januari 2014

De ramen op de hoek van het Oliver hotel missen hun glas, en op het gescheurde pleister van de gevel zitten roetplekken. De bomaanslag van 22 december, waarbij 27 mensen gewond raakten, is nog niet vergeten. Maar het leven rondom het hotel in de Thaise grensplaats Danok, dat zich afspeelt in karaokebars, nachtclubs en massagesalons, begint traag weer op gang te komen.

Continue reading