Stem Wijzer

Winnaar van doorlopende wedstrijd De Pers, lezerscolumn

In het stemhokje brak het zweet me uit: mijn meningen pasten niet samen in één stem. Zo vind ik dat alle gastarbeiders het land uit moeten, ongeacht welke generatie of dat ze crimineel zijn of niet, maar de islam, dat vind ik een mooi verhaal vol wijsheid en ik hoop dat veel Nederlanders zich bekeren. En wie wil er nou belasting betalen? Zet wat mij betreft alle bouwprojecten stop, en we pompen alleen geld in het opleven van de natuur, zodat de Veluwe tot tussen Utrecht en Leiden zal strekken.

Schaf ontwikkelingshulp af, en in de supermarkt alleen Fair Trade; niet minder maar juist meer dierenleed, en zoveel mogelijk moskeeën want ik vind die Arabische architectuur mooi. Zoveel meningen, dat kan toch niet verzuild?

Intussen stond de juffrouw van het stembureau te vragen of ik hulp nodig had.

‘Nou’, zei ik. ‘Zet wat mij betreft wat mensen op posities omdat ze daar een opleiding voor hebben. Meritocratie, dat doen ze al jaren in Hongkong of zo’n ander booming stukje Azië. Prop aspirant-politici bomvol informatie: geschiedenis, politicologie, links, rechts, en alleen de beste gaat door, met als minister-president iemand die snugger èn charismatisch is.’

‘Meneer… er moeten meer mensen stemmen.’

‘Vind ik nou ook.’

Ik pakte het potlood en begon als bezeten vakjes aan te vinken. Geert Wilders, want ik wil liever een kopvoddentax dan accijns op alcohol. Marianne Thieme, want van haar mag je toch nog iedere week een stukje vlees. Femke Halsema, omdat ze zo fel was toen met die journaliste die de menselijkheid van haar taliban-ontvoerders in zag. Job Cohen, voor het statement van weg uit de oneliner. Iemand uit de VVD, omdat economen moeten doen waar ze goed in zijn. Ahmed Marcouch, hoewel de enige Parade waar ik heen ga met theater te maken heeft. Trots liet ik mijn collage aan de stemjuffrouw zien, stak hem in het vat en marcheerde naar buiten.

Ja, blij dat ik dit jaar toch nog ben gegaan.