Hopen op iets onverklaarbaars

Las Vegas, NEVADA – “Wooha, hebben jullie dat gezien?” Een grote zwarte man, die zichzelf later zal voorstellen als Mat Baroudi, komt enthousiast met zijn armen zwaaiend naar ons toe vanaf zijn pickup. Hij wijst naar de sterrenhemel.

“Daar, daarzo. Eerst een traag knipperend licht,” zegt hij. “Dan weet je het eigenlijk al. En het volgende moment: zoef, schoot het zo weg tot achter de bergen.”

We zijn net aangekomen op een parkeerplaats in de woestijn buiten Las Vegas. In het noordoosten hangt een bel van licht om de stad. Maar hier op deze parkeerplaats langs de snelweg, ver weg van de neonlichten en de stripclubs, de nagebouwde Eiffeltoren en de vele gokautomaten, zijn een stuk of twintig man samengekomen voor hun maandelijkse ufo-meeting: een nacht waarop ze vanuit kampeerstoeltjes urenlang naar de hemel kijken of er onverklaarbare dingen te zien zijn.

“Wat een snelheid, dat is toch onvoorstelbaar,” roept de 58-jarige Mat uit, die nog steeds extatisch is over de ufo die wij blijkbaar net gemist hebben. “Hebben jullie nog nooit van je leven zoiets gezien? Als je het eenmaal gezien hebt is niets meer hetzelfde. De gigantische indruk die het maakt om geconfronteerd te worden met hun superieure technologie, wow.”

Te lezen in de Nieuwe Revu van week 38, 2019