All posts by Jurriaan

Grensgevallen

Gepubliceerd in de Nieuwe Revu #6 2019

Net na middernacht, op zaterdag 30 mei 2009, wordt Gina Gonzalez door haar man Raul Flores wakker gemaakt. Er staan politieagenten voor de deur, zegt hij. Het stel loopt langs hun 9-jarige dochtertje Brisenia Flores die op de bank slaapt – ze wilde bij de nieuwe hond zijn – en doet open. Voor de deur staan een kleine gezette vrouw en een lange magere man, allebei in camouf lagepak. De man heeft een geweer en een pistool; de vrouw, die het woord voert, zegt dat de familie ervan wordt verdacht onderdak te verlenen aan voortvluchtigen. Zodra de twee zichzelf naar binnen hebben gewerkt, schiet de man Raul Flores en Gina Gonzalez neer. Die laatste wordt in haar schouder en been geraakt, valt op de grond en doet alsof ze dood is. Liggend hoort Gonzalez haar dochter vragen waarom haar vader en moeder zijn neergeschoten. Terwijl de man rustig herlaadt, smeekt het meisje dat hij haar niet doodschiet. Dat gebeurt wel. Ook haar vader sterft.

Lezen kan via Blendle.

Mexicaanse mescal en de muur van Trump

Muren werken. Muren zijn fantastisch. En dus komt die muur er. Aldus Trump in zijn State of the Union. Maar die muur tussen de Verenigde Staten en Mexico snijdt straks ook dwars door een bloeiende industrie: die van het toerisme en die van de drank. Want het sterke Mescal, net over de grens in Mexico gestookt van de agaveplant, is in Arizona populair geworden onder de hippe voorhoede. Een reportage van correspondent Jurriaan van Eerten.

Terugluisteren via Bureau Buitenland VPRO

Mobiel wonen na de Paradise-brand

Quartzsite, Arizona – De dag dat de branden in het Californische Paradise tientallen dodelijke slachtoffers maakten, was Joni Clark Stellar bij haar zus in Los Angeles op bezoek. Haar huis brandde af, inclusief haar spullen en herinneringen; het enige dat ze daarna nog had waren haar auto, haar hond, een tas kleren en haar tent.

Voorlopig zonder plek om naartoe terug te keren, logeerde de 62-jarige Stellar eerst een aantal weken bij haar zus. Maar toen ze merkte dat ze die in de weg begon te zitten besloot ze de Amerikaanse wildernis op te zoeken en in haar tent te slapen. Het beviel haar goed. Begin januari bezocht Stellar daarom een bijeenkomst in Arizona van mensen die permanent in hun voertuigen wonen, om te kunnen beslissen of dit is hoe ze haar eigen toekomst ziet.

‘Vanwege klimaatverandering en alle gevolgen daarvan denk ik dat het beter is voortaan flexibel te zijn’, vertelde ze tijdens die bijeenkomst.

Lees verder in de Groene Amsterdammer.

Muur dwars door het land

De Tohono O’Odham is een indianenstam van wie het grondgebied tussen de Verenigde Staten en Mexico ligt. Ongeveer honderd kilometer grens loopt dwars door hun reservaat. Veel Tohono O’Odham proberen te overleven als boer, maar dat is niet makkelijk omdat zij gemangeld worden tussen drugskartels aan de ene kant, en de grenspolitie aan de andere kant. Nu president Trump een muur wil bouwen door hun land zonder hen daarbij te betrekken, zijn ze woedend. In het verleden zijn ze al verraden door de regering van de Verenigde Staten.

Terugluisteren kan via Bureau Buitenland, VPRO

Dakloze stand-up comedian in San Diego

In de Verenigde Staten zijn ruim een half miljoen mensen dakloos. Het probleem is vooral groot in de staat Californië, waar een kwart van hen te vinden is. Typisch voor de VS zijn ook de tijdelijke daklozen: gewone mensen die een periode in hun auto slapen omdat ze even geen huur kunnen opbrengen. Correspondent Jurriaan van Eerten sprak met de komiek Jason Flaster, een 27-jarige die in zijn auto woont terwijl hij het probeert te maken in de entertainment-industrie in Californië.

Terugluisteren via Bureau Buitenland, VPRO

Tequila, sexo y marihuana

TIJUANA, Mexico – “Holaaa señor. How are you? Quieres cervezaaa, margaritaaa?” Zoals vrijwel in ieder grensplaats ter wereld, komen ook in Tijuana in de eerste winkelstraat de verkopers op je af om koopwaar aan te prijzen die aan de andere kant van de grens niet te krijgen of veel duurder is. Lopend tussen deze Mexicaanse verkopers is het moeilijk om niet aan de muziek van Manu Chao te denken: “Welcome to Tijuana. Tequila, sexo y marihuana?”

Naast de standaard rits aan toeristische troep van souvenirwinkels wordt er ook een tandartsbehandeling en een doktersbezoek aangeprezen. Er komen immers geregeld Amerikanen zonder ziektekostenverzekering vanuit San Diego even de grens met Mexico over om een behandeling te laten doen voor een tiende van de prijs. Daardoor is het hier niet meer helemaal de tequila en marihuana waarover Manu Chao het heeft, maar eerder wortelkanaalbehandeling en ibuprofen. Maar ja, dat rijmt niet zo lekker hé.

Gelukkig, zoals ook meestal in grensplaatsen, beslaat dat toeristische circus alleen de eerste paar straten van Tijuana. Daar waar het befaamde grenshek tussen de twee landen nog zichtbaar is. Zodra we dat achter ons laten is er al gauw het pure Latijns-Amerika, een wereld van verschil is met de Verenigde Staten. Een roestige bus komt rammelend tot stilstand en een stroom studenten stapt uit, vanuit een winkel klinken de opwekkende akkoorden van mariachi-muziek, aan het eerste het beste terras wordt met flesjes bier geklonken en gelachen, door een open raam klinkt het tokkelen op een gitaar. Waar aan de noordkant van de grens de straten soms wel erg leeg en verlaten kunnen zijn, wordt er hier op straat geleefd.

Gepubliceerd in Bouillon! Magazine (Voor volledig verhaal te bestellen via link)

From posting bail to legal aid: NGOs go into overdrive at border

SAN DIEGO, California – Victor* first came to the United States in 2006. He left his village in the mountains of Peru during the country’s civil war in the 1990s after his family’s cow was stolen at gunpoint. As a farmer, his family’s entire livelihood was in that cow and the loss of it forced Victor to flee. First to the capital Lima, and later to Mexico.

He eventually crossed the border into the US, where he worked his way up to being a restaurant manager, and then got a job for a construction company. But in January, Victor’s mother became gravely ill and he left the US to take care of her in Peru. When she recovered, Victor made his way back to the US border, but things had changed significantly since he last crossed more than five years earlier.

The border was better fortified and Border Patrol agents seemed more abundant.

Read on via Al Jazeera

For undocumented migrants, wildfires bring additional worries

Oxnard, California – Last month’s Woolsey Fire in southern California wasn’t the first time Jacob* and his family witnessed the devastation a blaze can bring. They survived the Thomas Fire last December. And other smaller fires before that.

So when the smoke began to rise from Ventura County, they knew what kind of trouble was on its way.

The Woolsey Fire, like many of those that have ravaged California, destroyed houses, land and crops. It also destroyed the livelihood for hundreds of undocumented individuals, including Jacob, who work in the fields in and around the area.

Read on via Al Jazeera English

In een hoek gedreven: vergeten migranten in Tijuana

Toen Tijuana plaats voor hen maakte in opvanghuizen, kregen de vanuit Amerika gedeporteerde Mexicanen hoop. Jarenlang woonden ze in een betonnen geul in Tijuana, onder de voetgangersbrug vlakbij de grensovergang. Door die betonnen geul sijpelt meestal een stroom rioolwater, die alleen af en toe de oceaan in spoelt wanneer het hard regent in de bergen. Op die dagen staat aan de andere kant van de grens, in het Amerikaanse San Diego, de rode vlag op het strand omdat het water te vervuild is om in te zwemmen.

De geul, die in Tijuana el canal heet, is een beruchte plek: iedereen weet dat daar verslaafden en verschoppelingen wonen. Met oude pallets en stukken landbouwplastic bouwden de gedeporteerde Mexicanen ook hun woningen in de geul, van waaruit ze ’s ochtends de stad in liepen om bij stoplichten auto’s te wassen, waarmee ze op een goede dag honderd peso verdienen – een euro of twee. Het is een van de weinige dingen die ze kunnen doen in deze grensstad. Het Amerika waar zij jaren gewoond hebben is onbereikbaar, hoewel vanuit el canal de grens zichtbaar is. Het Mexico waarin ze terechtgekomen waren was onbegrijpelijk, omdat ze er al veel te lang niet geweest waren of omdat ze uit een compleet andere hoek van het land komen, waar het vaak te gevaarlijk is om naar terug te keren.

Lees verder op de website van OneWorld

Brandweer Californië weet niet hoeveel mensen er woonden in Paradise

In de nasleep van de verwoestende bosbranden in Californië blijft het aantal doden en vermisten stijgen. Naast de 74 getelde doden wordt er gesproken over ruim duizend vermisten. Voor hulpdiensten en gemeentes is het echter lastig om nauwkeurige getallen te geven, omdat niemand precies weet wie er in een stad woont in Californië.

In tegenstelling tot in Nederland, schrijven inwoners van Californië zich niet in bij hun gemeente. Het getal van 27.000 inwoners in Paradise, de zwaarst getroffen stad, is een inschatting die is gebaseerd op een cijfer uit 2010. Toen telde het United States Census Bureau bij zijn tienjaarlijkse volkstelling 26.218 mensen in Paradise.

Lees verder via NRC