Uncategorized

Mexicanen vrezen de schietgrage grenspolitie

Nogales – Het is zes jaar geleden, maar nog altijd staan er verse bloemen bij het kruis van Jose Antonio, waar hij door een Amerikaanse grenswacht werd doodgeschoten. Het kruis staat langs de kant van een straat die letterlijk op de grens ligt: aan de ene kant huisjes met golfplaten daken, aan de andere kant metalen spijlen van acht meter hoog die Nogales verdelen en het grenshek met de VS vormen.

Hier, vertelt Taide Elena, werd haar toen zestienjarige kleinzoon door tien kogels in zijn rug geraakt. Het lukt haar nog altijd niet om het droog te houden als ze uitlegt hoe de jongen met tien gaten in zijn lichaam een stuk over de grond heeft gekropen. ‘Hij wilde de hoek om, naar huis.’

Lees verder in de Groene Amsterdammer

DSCF0280 (7)

Trump doet privégevangenissen bloeien

ELOY, Arizona – Eloy, een dorpje in de zuidelijke Amerikaanse grensstaat Arizona, bestaat uit een zanderig pleintje en een pompstation waar buurtbewoners bij de frisdrankautomaat staan te kletsen. Twee straten verderop is het restaurant van het dorp: een Mexicaans eettentje met een sterke geur van frituurvet. Boven de prullenbak hangt een poster waarop een carrière als gevangenisbewaarder wordt aangeboden, met goede arbeidsvoorwaarden. Met vier private detentiecentra is uitbater CoreCivic de grootste werkgever van het dorp.

Stadsmanager Harvey Krauss vertelt in het gemeentehuis dat de komst van CoreCivic ruim 15 jaar geleden een zegen was. Niet alleen brengt het banen naar een dorpje dat in verval is sinds de florerende katoenproductie er wegviel, Eloy krijgt van het bedrijf ook een bepaald bedrag per gevangenisbed voor het recht de gevangenis uit te baten. Daarnaast krijgt het dorp geld van de staat per inwoner, en door de gevangenis zijn er gemiddeld 7.000 extra inwoners in Eloy, dat zonder gevangenen 10.000 zielen telt.

Lees verder in De Tijd

20180103_193133

Het Breaking Bad-effect

Gepubliceerd in de Nieuwe Revu op 4 januari 2018

LOS ANGELES, Californië – Als je niet weet dat het een politiebureau is, zou je het niet geloven. Voor de ingang liggen twee oude mannen op stukken karton met hun bezittingen om zich heen, op de rand van een muurtje zit een jongen met halflang haar die enkele maanden geleden nog een hippe surfdude geweest moet zijn, een dikke man in gescheurde spijkerbroek en shirt pakt een piepschuim doosje van de grond om te zien of er wat eetbaars in zit. Verderop in de straat staan tenten en constructies van zeil, zoals overal in de pakweg vijftig blokken waaruit Skid Row in Los Angeles bestaat.

Vanuit dit politiebureau opereert sergeant Deon Joseph al negentien jaar lang. Wanneer de grote, gespierde zwarte agent door de met tenten volgebouwde straten van zijn jurisdictie rijdt, wordt er naar hem geroepen en gezwaaid. Vanuit zijn open raam zwaait hij terug naar een oude vrouw zonder tanden, ‘Hey sweetheart,’ waarna hij vertelt hoe hij in de jaren verschillende drugscrisissen door Los Angeles heeft zien trekken. Eerst de crackcocaïne, daarna crystal meth en tegenwoordig de opiaten.

Lezen via Blendle

DSCF0930-1280x853

Ook jaguars hebben moeite met Trumps muur

Gepubliceerd in OneWorld op 23 december 2017

TUCSON, Arizona – Kijk hier, dit stuk zandgrond net na rotsen is perfect”, zegt de 53-jarige Tim Cook. Zo’n kommetje in de rotsbodem waar zand in is blijven liggen, vertelt voor de vrijwilliger van de Universiteit van Arizona een verhaal van weken of soms zelfs maanden. Dieren stappen vanaf de rots met hun hele gewicht een pootafdruk in het zand. Die wordt lekker duidelijk dus. Een voetbed en daaromheen vier ovale afdrukken van tenen is achtergelaten een bergleeuw; een afdruk van een lynx is kleiner. Wanneer er nagels in de afdruk zichtbaar zijn, kijken we naar een coyote of een vos, of bijvoorbeeld de Mexicaanse grijze wolf, recent vanuit het zuiden terug naar de VS geëmigreerd.

Op een ander deel van het pad zijn zand en bladeren naar achteren geschoven, alsof je met je hak hebt geschoven. Het is vlakbij een Gele den, waarvan de ruwe bast ideaal is voor een bergleeuw om de nagels aan te scherpen: met de voorpoten tegen de boom en de achterpoot in het zand. Het is een duidelijke manier waarop het dier zijn territorium heeft afgebakend, zoals vossen de gewoonte hebben hun uitwerpselen triomfantelijk midden op het pad achter te laten.

Lees verder via OneWorld

De Peruanen lachen om boerin Jacinta

Gepubliceerd in de Groene Amsterdammer op 20 december 2017

Lima – De bus stopt en een inheemse vrouw in een gekleurde wikkeldoek stapt in. Haar vlechten hangen over haar schouders, ze heeft nog maar twee boventanden en uit de manier waarop de passagiers met hun handen voor hun gezicht wapperen, blijkt dat ze niet te fris ruikt. Met een brabbelstemmetje beklaagt ze zich over haar armoede terwijl ze snoepjes te koop aanbiedt. Wanneer ze daar geen succes mee heeft, pakt Paisana Jacinta een panfluit, waarop ze een paar valse noten blaast en al even vals zingt. De lachband geeft aan waar de grappen zitten.

Het is een van de vele sketches van Paisana Jacinta, oftewel Boerin Jacinta. Gespeeld door een geschminkte en in vrouwenkleren gestoken blanke man is zij al twintig jaar een bekende karikatuur op de Peruaanse televisie. Nu afgelopen maand een bioscoopfilm met haar is verschenen, is er opnieuw een stevige discussie op gang gekomen: is Paisana Jacinta niet eigenlijk onversneden racisme?

Lees verder in de Groene

IMG-20171216-WA0003

Tucson, Unesco-stad van de gastronomie

TUCSON, Arizona – Als het dan om eten gaat, zijn ze het in ShookSon (de oude Indianennaam) wel met elkaar eens: je moet een Sonoran hotdog proberen, want je moet die gastronomie niet alleen zoeken in de luxere restaurants Down Town. Nee, het hoogtepunt is een streetcar op de hoek van de 22ste straat met Avenue 6, waar het terras bestaat uit drie plastic tafeltjes en je zelf blikjes fris uit de koelbox moet pakken.

De Mexicaanse broers Gerardo en Jesus Maciel maken hier voor drie dollar de beroemde delicatesse. Een broodje van de grill vullen ze met een worstje, bruine bonen, ui, tomaat en een streep mayonaise. Naar eigen inzicht voeg je daar guacamole, gebakken champignons, geraspte cheddar en pikante saus aan toe.

Lees verder in Bouillon! Magazine

Gedeporteerde veteranen willen terug naar de VS

Gepubliceerd in de Groene Amsterdammer op 6 december 2017

Tijuana – Joaquin Aviles wist dat hij nog geen handpistool mocht bezitten, aangezien hij pas een jaar later 21 zou worden. Maar achteraf voelt het vreemd dat hij daarvoor zo zwaar is gestraft. Aviles zat immers al zo’n twee jaar bij het Amerikaanse korps mariniers, waar hij leerde omgaan met volautomatische geweren en ander wapenmateriaal dat veel zwaarder was dan dat pistool in zijn dashboardkastje.

Continue reading

Bitcoins delven lukt nergens beter dan in IJsland

Gepubliceerd op 16 november 2017

REYKJAVIK, IJsland – Op een halfuur rijden van de hoofdstad Reykjavik worden plots stoompluimen zichtbaar langs de snelweg in het landschap dat bestaat uit vulkanisch gesteente: gitzwarte lavabrokken overgroeid met een dikke laag mos, langgerekte tafelbergen die in de ijstijd onder gletsjers gevormd zijn. De stoom is afkomstig uit de geothermische centrale Hellisheiði, de op één na grootste geothermische centrale ter wereld, na een centrale in Italië.

Lees verder via De Tijd