Straatnieuws

Home is where the dog is

Gepubliceerd in Haags Straatnieuws

TUCSON, Arizona – “Ik zal altijd eerst voor hem zorgen, dan pas voor mezelf”, zegt de 56-jarige Wallace terwijl hij zijn pitbull Marmaduke een aai over zijn hoofd geeft. “Als ik geld heb koop ik daarmee iets voor hem, dan pas voor mezelf. Of stel dat we steak krijgen, dan zou hij daar als eerste van mogen eten. Maar ja, dat laatste gebeurt natuurlijk sowieso niet. Haha.”

We zijn in een stadspark in Tucson, waar Wallace en zijn vriendin Abby allebei met hun honden in de schaduw van een mesquite boom zitten. Ook al is het midden november, de zon is nog altijd onverbiddelijk warm overdag. Achter zich heeft het dakloze stel een karretje staan waar hun bezittingen in zitten: een stuk plastic om op te zitten, een zak hondenvoer, een thermosfles met koel water en uiteraard dekens om de nachten buiten mee door te komen.

Continue reading

IMG-20180208-WA0004

Run, hide, fight

Gepubliceerd in de Nieuwe Revu op 8 februari 2018

DENVER, Colorado – De vier vrouwen wachten achter de deur van het kantoor. Vanuit de gang komt John Green aangelopen in een kogelvrij vest, een pistool in zijn hand. Zodra hij de deur openzwaait, slaat een van de vrouwen hem vanaf de zijkant tegen zijn borst, waarna ze zijn arm met het vuurwapen grijpt en hem in een armklem naar de grond brengt. De andere vrouwen springen direct bovenop hem en beginnen te slaan en te schoppen, op zijn rug en tegen zijn benen, totdat Green zich vastgeklemd op de grond overgeeft. De vrouwen staan giechelend op, een van hen excuseert zich als ze hem te hard heeft geslagen. Maar dat wuift Green weg. Hij kan wel tegen een stootje; hij geeft dezelfde training ook aan SWAT-teams en politieagenten.

‘Active shooters verwachten geen weerstand,’ zegt de 36-jarige Joe Deedon, die toe heeft staan kijken. ‘Wat de meeste schutters verwachten is dat iedereen gillend voor ze wegrent, waardoor ze een gevoel van macht krijgen. Er is dus een element van verrassing wanneer je naar hun wapen grijpt. Het kost een aanvaller drie tot vijf seconden om te reageren. Daar ligt je kans.’

Lees verder via Blendle

 

Backpackers, doe eens normaal in Azië

Gepubliceerd in Trouw op 5 februari 2018

In Cambodja zijn tien toeristen opgepakt, onder wie de 22-jarige Job uit Haarlem. Ze hebben ‘pornografische’ dansen uitgevoerd vlak bij heilige tempels. De foto’s tonen inderdaad een halve orgie, met kleren aan. Vooropgesteld: ik hoop dat ze snel de Cambodjaanse bak uit mogen. Het jaar cel dat ze boven het hoofd hangt is niet best. En eigenlijk bezocht Job alleen een wild feestje.

De Cambodjanen lijken vooral een statement te willen maken. Laten zien hoe hoog de instanties de heersende traditionele waarden hebben zitten. Een beetje zoals politici in Nederland zich opeens heel heftig uitspreken over normen en waarden om stemmen te winnen. Denk aan premier Rutte met zijn ridicule doe-maar-normaal-brief in de aanloop naar de vorige verkiezingen.

20180103_193133

Het Breaking Bad-effect

Gepubliceerd in de Nieuwe Revu op 4 januari 2018

LOS ANGELES, Californië – Als je niet weet dat het een politiebureau is, zou je het niet geloven. Voor de ingang liggen twee oude mannen op stukken karton met hun bezittingen om zich heen, op de rand van een muurtje zit een jongen met halflang haar die enkele maanden geleden nog een hippe surfdude geweest moet zijn, een dikke man in gescheurde spijkerbroek en shirt pakt een piepschuim doosje van de grond om te zien of er wat eetbaars in zit. Verderop in de straat staan tenten en constructies van zeil, zoals overal in de pakweg vijftig blokken waaruit Skid Row in Los Angeles bestaat.

Vanuit dit politiebureau opereert sergeant Deon Joseph al negentien jaar lang. Wanneer de grote, gespierde zwarte agent door de met tenten volgebouwde straten van zijn jurisdictie rijdt, wordt er naar hem geroepen en gezwaaid. Vanuit zijn open raam zwaait hij terug naar een oude vrouw zonder tanden, ‘Hey sweetheart,’ waarna hij vertelt hoe hij in de jaren verschillende drugscrisissen door Los Angeles heeft zien trekken. Eerst de crackcocaïne, daarna crystal meth en tegenwoordig de opiaten.

Lezen via Blendle

DSCF0930-1280x853

Ook jaguars hebben moeite met Trumps muur

Gepubliceerd in OneWorld op 23 december 2017

TUCSON, Arizona – Kijk hier, dit stuk zandgrond net na rotsen is perfect”, zegt de 53-jarige Tim Cook. Zo’n kommetje in de rotsbodem waar zand in is blijven liggen, vertelt voor de vrijwilliger van de Universiteit van Arizona een verhaal van weken of soms zelfs maanden. Dieren stappen vanaf de rots met hun hele gewicht een pootafdruk in het zand. Die wordt lekker duidelijk dus. Een voetbed en daaromheen vier ovale afdrukken van tenen is achtergelaten een bergleeuw; een afdruk van een lynx is kleiner. Wanneer er nagels in de afdruk zichtbaar zijn, kijken we naar een coyote of een vos, of bijvoorbeeld de Mexicaanse grijze wolf, recent vanuit het zuiden terug naar de VS geëmigreerd.

Op een ander deel van het pad zijn zand en bladeren naar achteren geschoven, alsof je met je hak hebt geschoven. Het is vlakbij een Gele den, waarvan de ruwe bast ideaal is voor een bergleeuw om de nagels aan te scherpen: met de voorpoten tegen de boom en de achterpoot in het zand. Het is een duidelijke manier waarop het dier zijn territorium heeft afgebakend, zoals vossen de gewoonte hebben hun uitwerpselen triomfantelijk midden op het pad achter te laten.

Lees verder via OneWorld

De Peruanen lachen om boerin Jacinta

Gepubliceerd in de Groene Amsterdammer op 20 december 2017

Lima – De bus stopt en een inheemse vrouw in een gekleurde wikkeldoek stapt in. Haar vlechten hangen over haar schouders, ze heeft nog maar twee boventanden en uit de manier waarop de passagiers met hun handen voor hun gezicht wapperen, blijkt dat ze niet te fris ruikt. Met een brabbelstemmetje beklaagt ze zich over haar armoede terwijl ze snoepjes te koop aanbiedt. Wanneer ze daar geen succes mee heeft, pakt Paisana Jacinta een panfluit, waarop ze een paar valse noten blaast en al even vals zingt. De lachband geeft aan waar de grappen zitten.

Het is een van de vele sketches van Paisana Jacinta, oftewel Boerin Jacinta. Gespeeld door een geschminkte en in vrouwenkleren gestoken blanke man is zij al twintig jaar een bekende karikatuur op de Peruaanse televisie. Nu afgelopen maand een bioscoopfilm met haar is verschenen, is er opnieuw een stevige discussie op gang gekomen: is Paisana Jacinta niet eigenlijk onversneden racisme?

Lees verder in de Groene

IMG-20171216-WA0003

Tucson, Unesco-stad van de gastronomie

TUCSON, Arizona – Als het dan om eten gaat, zijn ze het in ShookSon (de oude Indianennaam) wel met elkaar eens: je moet een Sonoran hotdog proberen, want je moet die gastronomie niet alleen zoeken in de luxere restaurants Down Town. Nee, het hoogtepunt is een streetcar op de hoek van de 22ste straat met Avenue 6, waar het terras bestaat uit drie plastic tafeltjes en je zelf blikjes fris uit de koelbox moet pakken.

De Mexicaanse broers Gerardo en Jesus Maciel maken hier voor drie dollar de beroemde delicatesse. Een broodje van de grill vullen ze met een worstje, bruine bonen, ui, tomaat en een streep mayonaise. Naar eigen inzicht voeg je daar guacamole, gebakken champignons, geraspte cheddar en pikante saus aan toe.

Lees verder in Bouillon! Magazine

Gedeporteerde veteranen willen terug naar de VS

Gepubliceerd in de Groene Amsterdammer op 6 december 2017

Tijuana – Joaquin Aviles wist dat hij nog geen handpistool mocht bezitten, aangezien hij pas een jaar later 21 zou worden. Maar achteraf voelt het vreemd dat hij daarvoor zo zwaar is gestraft. Aviles zat immers al zo’n twee jaar bij het Amerikaanse korps mariniers, waar hij leerde omgaan met volautomatische geweren en ander wapenmateriaal dat veel zwaarder was dan dat pistool in zijn dashboardkastje.

Continue reading

Bitcoins delven lukt nergens beter dan in IJsland

Gepubliceerd op 16 november 2017

REYKJAVIK, IJsland – Op een halfuur rijden van de hoofdstad Reykjavik worden plots stoompluimen zichtbaar langs de snelweg in het landschap dat bestaat uit vulkanisch gesteente: gitzwarte lavabrokken overgroeid met een dikke laag mos, langgerekte tafelbergen die in de ijstijd onder gletsjers gevormd zijn. De stoom is afkomstig uit de geothermische centrale Hellisheiði, de op één na grootste geothermische centrale ter wereld, na een centrale in Italië.

Lees verder via De Tijd