Nu de oorlog in Oekraïne woedt, wil Spanje de gasvoorziening binnen de EU veiligstellen

Madrid, Spanje – Topman Arturo Gonzalo Aizpiri heeft de anekdote duidelijk vaker verteld. Toen hij aantrad bij Enagás, dacht hij leiding te geven aan een bedrijf dat buiten de schijnwerpers opereert. Enagás beheert duizenden kilometers gasleidingen en is verantwoordelijk voor terminals voor vloeibaar gas. Kortom: zijn werk is een onderwerp dat normaal gesproken niet lang meegaat op verjaardagen.

Drie dagen later viel Rusland Oekraïne binnen. Van het ene op het andere moment ontstond de dreiging dat Rusland de Europese Unie zou afsluiten van gas, en daarmee gaf Gonzalo Aizpiri ineens leiding aan een bedrijf dat in het oog van een storm ligt.

Lees verder bij Trouw

Portugal maakt zich op voor een nieuwe zomer van bosbranden

Góis, Portugal – Zodra je de auto uitstapt, ruik je gelijk die friszoete, kruidige geur. De eucalyptusbomen staan hier tot in de berm, herkenbaar aan hun typische sikkelvormige bladeren en de bast waar de lagen afbladderen. De vanuit Australië geïmporteerde boomsoort beslaat inmiddels in bosvorm grote delen van Portugal, vanaf hier in het noordelijke binnenland tot diep in het zuiden.

Het zijn bomen die snel groeien en daarmee grote opbrengst van houtpulp geven voor de productie van papier. Feitelijk zien we hier om ons heen de grondstof van het toiletpapier, karton en kantoorpapier van Europa, een markt die Portugal jaarlijks pakweg 4 miljard euro oplevert.

Maar wat snel groeit, brandt ook snel. Daarover weet brandweercommandant Fernando Gonçalves alles. Vandaag is hij in zijn brandweerpick-up naar het dorpje Monteira gereden – honderd inwoners – om voorlichting te geven. In 2017, toen hier vlakbij twee fikse bosbranden tegelijk woedden, raakten de autoriteiten volledig de grip op het vuur kwijt, doordat het zich door plotselinge rukwinden over grote stukken land verspreidde. De natuurlijke olie van de eucalyptus werkte daarbij alsof er benzine over het bos was gespoten.

Lees verder bij Trouw

Gay Pride tussen de koeienstallen

Galicië, Spanje – Op het platteland is men conservatief, in de stad progressief. In de stad bestaan bubbels van inclusiviteit waarin iedereen zich vrij kan bewegen, op het platteland zijn het familietradities en religieuze normen die de boventoon voeren.

Dat zijn de eerste vooroordelen die je moet achterlaten zodra je de koeienboerderij van Marta Álvarez binnenstapt. En niet alleen omdat hier de muren in regenboogkleuren zijn geverfd en omdat Álvarez waarschijnlijk de bekendste lesbische boerin hier in het weelderig groene binnenland van Galicië is. Nee, omdat volgens Álvarez juist het idee van een conservatief platteland helemaal niet strookt met de werkelijkheid. Of in ieder geval niet zoals zij die heeft ervaren.

Lees verder bij Trouw

Bij Spaanse abortusklinieken mogen vrouwen niet meer worden lastiggevallen. Maar wat is lastigvallen?

Madrid, Spanje – Vanaf de metrohalte lopen ze in processie: een stuk of vijftig mensen, voornamelijk jongeren. Vooraan houdt een jongen een groot houten kruis op, daarachter zijn protestborden: “Het leven is waardevol”, en “Dit is het meest feministische dat je vandaag zal zien”. Eenmaal aangekomen bij abortuskliniek Dator in Madrid, zakt de groep op de tegenoverliggende straat op de knieën, en zo blijven zij zitten met rozenkransen in de hand, zingend en biddend.

Dit is de nieuwste anti-abortusgroep uit Spanje. Rezar no es delito, ofwel: Bidden is geen misdaad. Opgericht door jongeren als reactie op een wetswijziging afgelopen april. Niet langer staat de Spaanse staat toe dat vrouwen worden “lastiggevallen” bij abortusklinieken. Daarom mogen hen geen flyers worden toegestopt en mogen zij niet aangesproken worden. Maar bidden, dat valt volgens deze groep niet onder die wet, dus blijven ze dat doen. Zo denkt de aanwezige politie er zo te zien ook over: de paar agenten kijken alleen maar toe.

Lees verder bij Trouw

De strijd om de Spaanse kust woedt voort

Malaga, Spanje – Of je het nou vraagt aan de zongebruinde surfer die koffie schenkt in een barretje of aan de Marokkaan die een eenvoudig visrestaurant uitbaat, allemaal vertellen ze dezelfde anekdote over de opkomst van de strandtenten in Málaga. ‘Waar de vissers vertrokken en terugkwamen, wachtten de zoons trouw op hun vaders om te helpen spullen uit te laden. Daaromheen ontstonden kleine kraampjes waar visbenodigdheden en flesjes bier werden verkocht.’

De meer commercieel ingestelde verkopers begrepen al snel dat hiermee fiks geld te verdienen viel. De geïmproviseerde standjes groeiden uit tot kleine strandtenten, waar maaltijden bereid werden, en dat evolueerde steeds verder. De traditionele vissersfamilies zijn intussen al lang uit het zicht verdwenen hier op de stranden van Málaga, en daarvoor in de plaats overspoelen drommen toeristen uit binnen- en buitenland het zand. Even dorstig als hongerig zoeken die maar al te graag de strandtenten op, waar zij met hun roodverbrande lichamen even in de schaduw kunnen schuilen voor een biertje en een bordje vis.

Lees verder bij Trouw

De met uitsterven bedreigde grote kat van Spanje is terug

Over de weg loopt een man in een camouflagevestje, met een verrekijker over zijn ene schouder en een fotocamera met een opmerkelijk grote zoomlens over de andere. Emilio Rodriguez laat het raampje zakken en vraagt of de man iets gezien heeft. “Nee, nog niet.” We rijden verder door het Spaanse nationaal park Sierra de Andújar. Na een bocht in de weg is er plotseling een indrukwekkend uitzicht over de vallei. In de berm staan een busje en een auto, iets verderop een terreinwagen. Ernaast staan mensen met verrekijkers en telescopen op statief de bergwand af te turen.

“Volgens mij hebben we geluk”, zegt Rodriguez, die als gids een groep toeristen in zijn auto heeft. Enkele minuten later staat ook hij geparkeerd en heeft hij een telescoop opgesteld. Een voor een kijken de toeristen erdoorheen. Op een rots op de bergwand in de verte ligt in de ochtendzon een Iberische lynx te luieren, karakteristiek als een kat, met de voorpoten onder het bovenlichaam en de kop opgericht. Als dan uit het struikgewas naast de rots een tweede lynx verschijnt – het vrouwtje van het koppel – gaat er een zacht gejuich op onder de natuurliefhebbers.

Lees verder bij Trouw

Het viel in Portugal wel mee met het kolonialisme, toch?

Bij het Padrão dos Descobrimentos, het monument ter ere van de Portugese ontdekkingsreizigers, staan verschillende toeristen: een Amerikaans meisje poseert voor een foto, twee Aziatische vrouwen nemen een selfie. Over de rivier de Taag vaart intussen een groot cruiseschip richting de oceaan. Dit is een van de toeristische hotspots van Lissabon – de waterkant, historische gebouwen en een aantal musea liggen hier op loopafstand van elkaar, in een gebied dat bekendstaat om de goede restaurants en barretjes.

Maar wie kijkt met de ogen van de 76-jarige historica Isabel Castro Henriques, ziet hier aan de oever van de Taag de geschiedenis van Portugal. In haar boekje Roteiro Histórico de uma Lisboa Africana (‘Historische wandeltocht door Afrikaans Lissabon’) beschrijft Castro Henriques verschillende routes door de stad die de invloed van gekoloniseerd Afrika op Portugal tonen. Vanaf de kades van de Taag vertrokken vanaf het einde van de vijftiende eeuw grote zeilschepen voor ontdekkingsreizen. Het kloostergebouw Mosteiro dos Jerónimos, nu een toeristische trekpleister, was de plek waar ontdekkingsreiziger Vasco da Gama volgens de overlevering biddend de nacht doorbracht. De dag daarna vertrok hij naar wat nu India heet, waar de Portugezen hun kolonie Goa zouden stichten.

Lees verder bij Trouw

Sinaasappelboeren in Spanje willen een gelijke markt

Bernardo Ferrer plukt een sinaasappel, wijst op een oneffenheid in de schil, en laat hem op de grond vallen. Bij de volgende boom trekt Ferrer er zo nog een paar weg: te klein, beschadigd. Dit is de laatste fase in de groeicyclus, vertelt de vijftigjarige fruitboer: controle van de kwaliteit van de sinaasappels, voordat ze geplukt worden. Tussen de oranje sinaasappels zie je al kleine witte knopjes aan de takken. Het is de bloesem waarmee het volgende seizoen begint.

Het mediterraanse kustgebied ten zuiden van de stad Valencia staat bekend als de wieg van de Spaanse sinaasappelteelt. Ferrer is vierde generatie sinaasappelboer. 25 jaar geleden nam hij het fruitbedrijf van zijn vader over, die toen vanwege ziekte moest stoppen. Ferrer zal ook de laatste in deze familieketen zijn: hij vindt dat zijn kinderen het bedrijf niet moeten overnemen.

Lees verder bij Trouw

Met eigen lokale munt helpt het Catalaanse Deltebre schoenmaker en groenteboer

Dat Pneumàtics Millán een familiebedrijf is, wordt duidelijk zodra je broers Jordi en Camilo Millán naast elkaar ziet staan. Een vergelijkbare magere bouw, gemillimeterd haar en een bril. Intussen loopt vader José Millán ook tussen de auto’s. “Hoewel ik eigenlijk ben gepensioneerd”, zegt de 66-jarige erbij. Maar José is niet van plan achter de geraniums te gaan zitten. Met zijn twee zoons in de garage is het veel gezelliger.

Voor de familie Millán toont hun bedrijf wat Deltebre is: een hechte gemeenschap van een kleine elfduizend inwoners in de delta van de Ebro, midden tussen de rijstvelden waar dit Catalaanse kustgebied om bekendstaat. Vader José: “Dit is niet zo’n Spaans dorp dat leegstroomt. Onze jeugd rijdt in de ochtend in busjes naar Tarragona of Barcelona om in de bouw te werken, maar komt ’s avonds terug.” Zoon Camilo, 49 jaar, knikt: “We hebben hier bergen en strand, wat wil je nog meer?”

Lees verder bij Trouw

Het gevoel van een arbeiderswijk

Het begint al buiten op straat. Op een blok van het stadion komen de supporters van Rayo Vallecano samen, met honderden tegelijk. De sjaaltjes in het rood met wit van de club, het gezang; alles dat je in een voetbalstadion verwacht is hier eigenlijk al aanwezig. Aluminiumwerker Luis Sánchez Garcia geniet volop. “Dit is het gevoel van een arbeiderswijk”, zegt hij, met een blikje Mahou-bier in zijn hand. “We zijn trots. Of we nu straks winnen of niet.”

Rayo Vallecano is de derde club uit Madrid in de Primera Division, naast de wereldberoemde reuzen Real Madrid en Atletico de Madrid. Met de trouwe kern van supporters begon Rayo het seizoen vol energie, en ook na een aantal nederlagen gaan ze deze wedstrijd nog in als nummer elf van de twintig. Ook al wordt het deze zaterdagavond, tegen Real, een beetje David tegen Goliath, hier op straat gelooft men erin.

Lees verder bij Trouw